در حال دریافت تصویر  ...
نام حسین حسین آبادی
نام پدر کریم
نام مادر صغری خانم
محل شهادت سردشت

بیوگرافی
حسین‌آبادی، حسین: بیست و چهارم تیر ۱۳۴۲، در شهر قزوین دیده به جهان گشود. پدرش کریم (فوت۱۳۴۴) و مادرش صغراخانم نام داشت. تا دوم متوسطه درس خواند. سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. چهارم تیر ۱۳۶۶، با سمت معاون فرمانده گروهان در سردشت توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر و پهلو، شهید شد. پیکر او را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند.

محل تولد قزوین تاریخ تولد ۱۳۴۲/۰۴/۲۴
محل شهادت سردشت تاریخ شهادت ۱۳۶۶/۰۴/۰۴
استان محل شهادت آذربایجان غربی شهر محل شهادت سردشت
وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی
تعداد پسر ۱ تعداد دختر ۰
تحصیلات دوم متوسطه رشته علوم اجتماعی(خدمات
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین


در صورت داشتن تصاویر یا اطلاعات بیشتری از شهید می توانید آنها را در اختیار ما قرار دهید تا در سایت قرار گیرد

   
عنوان         فایل   
متن
تصاویر
وصایا
وصیت نامه شهید حسین حسین‌آبادی بسم الله الرحمن الرحیم «... انا لله و انا الیه راجعون» (بقره/ ۱۵۶) بازگشت همه به سوی اوست. «اشهد ان لا اله الا الله/ اشهد ان محمداً رسول الله/ اشهد ان علیاً ولی الله» شهادت به وجود خدای یکتا و بی‌همتا داده و خدای دیگر را سزاوار ستایش نمی‌دانم. شهادت می‌دهم که حضرت محمد (ص) پیغمبر و فرستاده‌ی خداست و به این شهادت خود افتخار می‌کنم، که خداوند کریم با لطف و رحمت واسعه‌اش او را فرستاد تا ما را پس از قرن‌ها با اسلام هدایت نماید. خداوند به ما لطف و عنایت فرمود تا در زمان جمهوری اسلامی زندگی نموده و از هوای پاک و مطهر آن تنفس نماییم. درود بر آقا امام زمان (عج) که خداوند متعال ان شاء الله هر چه زودتر در فرج حضرتش تعجیل نموده و عالم در انتظار را به آرزوی دلش برساند. درود و سلام به نایب بر حقش، امام خمینی (ره) که با قیام خود ما را از ظلمت و تاریکی رژیم پوسیده و ستمکار پهلوی نجات داد! او که از امام حسین (ع) درس گرفته بود، به ما یاد داد که چگونه در برابر ظلم و استکبار جهانی به سرکردگی آمریکای جنایتکار و دست نشانده‌ی او در منطقه، صدام کافر، مقاومت کنیم. درود و سلام ما بر شهید مظلوم، حسین زمان، دکتر بهشتی و ۷۲ تن از یاران وفادارش که در میان آتش و خون جان خود را نثار اسلام و مسلمین کردند، تا دست خیانت‌پیشگان را نزد امت اسلام باز و افشا نمایند. الحمد لله مردم ما هوشیارانه از اول انقلاب تا به حال و تا آنجایی که در توان داشته‌اند ، برای اسلام و انقلاب کار کرده‌اند و می‌کنند و همین طور که می‌بینیم جنگ را خود مردم اداره می‌کنند. من به عنوان یک برادر کوچکتر وصیتی به شما مردم هوشیار و همیشه در صحنه می‌کنم: خانواده‌ی شهدا را تنها نگذارید و هر چند وقتی به منزل آنها رفته و روحیه گرفته و به آنان روحیه بدهید. به قول امام «خانواده‌ی شهدا چشم و چراغ این ملت هستند»، لذا مگذارید که این چراغ خدای نکرده خاموش بشود. اگر ما در کار خانواده‌ی شهیدی اهمال و سستی نماییم، به خون شهدا و اسلام خیانت کرده‌ایم؛ چرا که آنان از فرزند خویش گذشته و فدای اسلام و سربلندی ما و ملت نموده‌اند و همین باعث مدیون بودن همگی ما مقابل این خانواده‌های معظم است. ولی من به نوبه‌ی خود هیچ کاری برای خانواده‌ی شهدا نکرده‌ام. من از شما مردم می‌خواهم که چون حقیر، غرق در مال دنیا و فریب‌های آن نشوید و جلوه های چند روزه را به ازای مجاورت با جلوه‌ی حضرت حق در آخرت معاوضه ننمایید. پس هر چه دارید برای اسلام و انقلاب اسلامی بدهید؛ همچون ابا عبدالله، امام حسین (ع) که در صحرای کربلا حتی از «علی اکبر» خود گذشت و در حالی که جوان برومندش بر زمین افتاده و در میان خون خود می‌غلطید، مشتی از خونش را برداشته و به هوا پرتاب کرده و گفت: «پروردگارا! شاهد باش که حسین هر آنچه داشت در راه تو فدا نمود.» ما باید از این شیوه‌ی امام حسین (ع) درس بگیریم. که الحمدلله تا آنجا که توانسته‌اید، انجام داده‌اید. وصیتی هم با مادر بزرگوارم دارم،که آن قدر برای من زحمت کشیده که نمی‌توانم چه طور آن زحمت‌ها را جبران کنم. در آخر از خداوند متعال خواستارم که رهبر کبیر انقلاب، آن پیر جماران را همیشه تا انقلاب حضرت مهدی (عج) نگه دارد . «خدایا، خدایا! تا انقلاب مهدی، حتی کنار مهدی (عج) ، خمینی (ره) را نگه‌دار.» و السلام / برادر حقیر شما / حسین حسین‌آبادی / سردشت- منطقه عملیاتی / ۳۱/۰۳/۱۳۶۶