در حال دریافت تصویر  ...
نام شکرالله نوروزی
نام پدر وجیه الله
نام مادر مهلقا
محل شهادت سوسون سردشت

بیوگرافی
نوروزی، شکرالله: دوم فروردین ۱۳۴۳، در روستای یزدرود از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش وجیه‌الله، راننده پایه یک بود و مادرش مه‌لقا نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم مهر ۱۳۶۲، در سردشت هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش قرار دارد. برادرش بختیار نیز به شهادت رسیده است.

محل تولد قزوین - یزدرود تاریخ تولد ۱۳۴۳/۰۱/۰۲
محل شهادت سوسون سردشت تاریخ شهادت ۱۳۶۲/۰۷/۲۷
استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت دزفول
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین


در صورت داشتن تصاویر یا اطلاعات بیشتری از شهید می توانید آنها را در اختیار ما قرار دهید تا در سایت قرار گیرد

   
عنوان         فایل   
متن
تصاویر
اسناد
وصایا
بسم الله الرحمن الرحیم. «من عشقته قتلته». (حدیث قدسی). کسی را من عاشق شوم او را می‌کشم. با سلام به امام عصر (عج) و سلام و درود بر رهبر انقلاب و امید مستضعفین جهان، امام خمینی (س) و با درود و سلام و رحمت خدا بر شهدای صدر اسلام تا کنون و با درود و سلام به امت حزب الله و پیروان لقاء الله و همیشه در صحنه‌ی ایران و سلام و درود به خانواده‌ی شهدا، که واقعاً اجر عظیمی نزد خدا دارند. سپاس خدایی را که ما را در چنین زمانی ـ زمان امام خمینی (س) ـ آفرید و فرمانده‌ای همچون او بر ما حاکم ساخت. اکنون که به صفوف لشکریان اسلام پیوسته‌ایم و پیرو همچون امامی هستیم، ما را از شهادت باکی نیست؛ زیرا شهادت یک نعمت الهی و دری از درهای بهشت است. شهادت و در راه خدا کشته شدن، فانی شدن نیست، بلکه اول زندگی است. زیرا خداوند شهادت را چنین توصیف می‌نماید: «آنان که در راه خدا کشته شدند، مرده مپندارید؛ بلکه آنان زندگانند و در نزد خدا روزی دارند.» و اما چند کلمه با دوستان و آشنایانی که نامه‌ی مرا می‌خوانند یا گوش می‌کنند: عزیزان! مهم‌ترین وصیت من و تمام شهدای ایران این است که از امام پشتیبانی کنید و او را تنها نگذارید؛ زیرا حکایت اهل کوفه را شنیده‌اید که با امام حسین (ع) چه کردند و از من هم بهتر می‌دانید. چندین هزار نامه برای امام نوشتند و امام را دعوت به کوفه کردند؛ ولی افسوس ندای «هل من ناصرٍ ینصرنی؟» حسین (ع) را پاسخ نگفتند و در صحرای کربلا او را تنها گذاشتند و قلب پیامبر خدا را خون کردند. بله؛ برادران! بیایید پیرو ولایت فقیه باشیم، که اطاعت کورکورانه نیست؛ بلکه اطاعت عالمانه است. امام را تنها نگذارید که از اهل کوفیان می‌شوید. و اما پدر و مادر! از شما به خاطر زحماتی که برای من کشیدید و حقی که بر گردن من دارید، سپاسگزارم. من نتوانستم آن طوری که باید به شما خدمت کنم. از شما طلب عفو می‌کنم و تقاضا دارم در شهادت من صابر و پرتوان باشید و نقطه ضعفی به دشمن نشان ندهید و با صبر و طاقت‌تان روح شهدا را شاد کنید. می‌دانم داغ فرزند بسیار دشوار است، ولی اجر بسیاری هم پیش خدا دارد؛ زیرا شما فرزندتان را در راه حق داده‌اید و باید خوشحال باشید. این یک سعادت است و نصیب هر پدر و مادری نمی‌شود. فرزند امانتی است که خداوند به والدین می‌دهد و خوشا به حال والدینی که امانت خدا را به نحو احسن بزرگ کرده و تحویل جامعه می‌دهند. همه‌ی ما از خدا هستیم و به سوی او بر می‌گردیم. همان طوری که خداوند در قرآن می‌فرماید: « انا لله و انا الیه راجعون» (بقره/ ۱۵۶) ـ به درستی که ما از خداییم و به سوی او از بازگشت کنند‌گانیم. پدر و مادر عزیز! از شما تقاضا دارم این را به خاطر داشته باشید که فرزندتان را برای رضای خدا داده‌اید و خدای نکرده از شهید شدن من سوءاستفاده نکنید. خداوند به شما و تمام خانواده‌های شهدا صبر و طاقت عطا فرماید. چند کلمه با برادرانم: برادران! تنها وصیت من برای شما این است: این لحظه‌ها، ساعت‌ها و دقیقه‌ها که می‌گذرد از عمر شماست. بیایید به آخرت فکر کنید، که روز معاد حقیقت دارد و همه‌ی ما در دادگاه عدل الهی حاضر خواهیم شد. خودتان را ارزان نفروشید. خودتان را به دنیا و هوا و هوس نفروشید؛ زیرا انسان ارزش زیادی دارد و ارزش انسان بهشت رضوان است. با خدا معامله کنید و کارهایتان برای رضای خدا باشد. و اما خواهر! دوست دارم بعد از شهادت من غمگین و عزادار نباشی؛ زیرا دشمن شاد می‌شود. رفتار، گفتار، کردار، صبر و استقامتت همچون زینب (س) باشد که روز عاشورا داغ چند برادر را دید، ولی با صبر و استقامتش دشمن را شکست. از تو می‌خواهم زینب‌گونه در برابر دشمن بایستی و با فریاد در راه‌پیمایی‌ها و نماز جمعه‌ها، کمر دشمن را بشکنی و با زبان و به هر طریق ممکن حافظ خون شهدا باشی. و در آخر از خانواده، همسایگان، دوستان، آشنایان و اهل محل حلالیت می‌طلبم و طلب مغفرت می‌کنم. اگر حقی بر گردن من دارید گذشت کنید. بارخدایا! تو می‌دانی که ما فقط برای تو می‌جنگیم و از تو یاری می‌جوییم و فقط برای برقراری دین تو قیام کرده‌ایم. پروردگارا! سربازان اسلام را بر سربازان کفر پیروز و سربلند بگردان. پروردگارا! امام ما و امید مستضعفین جهان را از جمیع بلیات محفوظ بدار. پروردگارا! فرج آقا امام زمان (عج) را هر چه زودتر برسان. پروردگارا! معلولین و مجروحین جنگ را شفا مرحمت بفرما. پروردگارا! تمام ابرقدرت‌ها و تمام کسانی را که برای از بین بردن نسل بشر نقشه می‌کشند، نقشه‌هایشان را در هم کوبیده و نسل شیاطین را از روی زمین بردار. به امید آن روز. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته. دوشنبه ۱۴ شوال ۱۴۰۳ قمری شکرالله نوروزی