در حال دریافت تصویر  ...
نام علی اکبر نورمحمدی
نام پدر حسن
نام مادر زهرا
محل شهادت جفیر

بیوگرافی
نورمحمدی، علی‌اکبر: دوم دی ۱۳۳۱، در روستای شریف‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حسن و مادرش زهرا (فوت۱۳۵۲) نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر کارخانه بود. ازدواج کرد و صاحب چهار پسر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. هشتم اسفند ۱۳۶۲، در جفیر بر اثر اصابت ترکش به سینه، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

محل تولد قزوین - شریف آباد تاریخ تولد ۱۳۳۱/۱۰/۰۲
محل شهادت جفیر تاریخ شهادت ۱۳۶۲/۱۲/۰۸
استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت اهواز
وضعیت تاهل متاهل درجه نظامی
تعداد پسر ۴ تعداد دختر ۰
تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین - شریف آباد


در صورت داشتن تصاویر یا اطلاعات بیشتری از شهید می توانید آنها را در اختیار ما قرار دهید تا در سایت قرار گیرد

   
عنوان         فایل   
متن
تصاویر
اسناد
وصایا
بسمه تعالى. «فسبح باسم ربک العظیم». واقعه ۷۴. پس تسبیح گوى به نام پروردگارت که بزرگ است. به نام خدایی که از اوییم، براى اوییم، رفتنمان براى او و بازگشتمان نیز به سوی اوست. «استغفرک و اتوب الیک» از تو آمرزش مى‏خواهم و به سوى تو توبه مى‏کنم. در بین مؤمنان، بزرگمردانى هستند که به عهد و پیمانی که با خداى خود بستنه کاملاً وفا کردند. بعضى هم بر آن عهد ایستادگى کردند و در راه او شهید شدند و برخى هم مقاومت کرده و به هیچ وجه عهد خود را تغییر ندادند. شهادت هدیه‏اى است گرانبها از جانب خداوند تبارک و تعالى براى بندگان خالص خود که نصیب هر کسى نمى‏شود. انسان باید در راهى سیر کند که سعادتش در آن باشد و به خدا سوگند که من سعادت خویش را نمى‏یابم مگر در پیمودن خط خونین اباعبدالله الحسین(ع) که راه تمامى شهیدان انقلاب اسلامى نیز همین است. آنچه گذشت هیچ است و معلوم نیست که چه پیش خواهد آمد و به راستى که نمى‏دانیم چه خواهد آمد. پس اکنون من باید برخیزم و به فکر خویش باشم؛ چرا که امروز روز عمل بدون حساب و فردا روز حساب بدون عمل است. من از شما همشهریانم مى‏خواهم که امام عزیز، خمینى بت شکن را تنها نگذارید که ایشان حسین زمان و نایب امام زمان (عج) است. از شما و هرکس که جنازه مرا مى‏بیند، مى‏خواهم که یادى از شهداى کربلا کند و هرکس مى‏خواهد براى من گریه کند، یادى از على اکبر امام حسین(ع) کند و براى او گریه کند. من این راه را آگاهانه طى کردم. من با خود کمى خلوت کردم و اندیشیدم. زمانى مى‏گفتم اى کاش در زمان زندگى امام حسین زندگى مى‏کردم و به نداى «هل من ناصر ینصرنی» حسین(ع) لبیک مى‏گفتم و در راه امام حسین(ع) در سرزمین کربلا شهید مى‏شدم، اما افسوس.... ! امرز که کربلاى ایران پیش آمده، خداوند این سعادت را نصیبم کرد و مى‏دانم که هر کس در این راه قدم برندارد و به خدا رو نکند، خداوند در روز قیامت رحمت خود را از او دور خواهد کرد و او به عذاب الهى گرفتارخواهد شد. در آخر، من از اهالى شریف آباد مى‏خواهم که مرا به خاطر حضرت فاطمه زهرا(س) ببخشند و از من راضى باشند. من هم از خداوند مى‏خواهم که زیارت کربلا را نصیب همه شما کند. «انالله و انا الیه راجعون» ما از اوییم و به سوى او مى‏رویم و راضى به رضاى خدا مى‏باشیم. در ضمن مى‏خواهم که محل دفنم شریف آباد باشد. در نماز جمعه شرکت کنید. این نمازهاست که کمر دشمن اسلام را شکسته است. خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگه دار. ۲۲/۱۱/۶۲. على اکبر نورمحمدى