در حال دریافت تصویر  ...
نام اصغر نصیری
نام پدر جعفر
نام مادر حاجیه خاتون
محل شهادت پنجوین

بیوگرافی
نصیری، اصغر: یکم بهمن ۱۳۴۴، در روستای یحیی‌آباد از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد. پدرش جعفر، کارگر بود و مادرش حاجیه‌خاتون نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. سیزدهم آبان ۱۳۶۲، در پنجوین عراق بر اثر اصابت ترکش به کمر، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

محل تولد تاکستان - یحیی آباد تاریخ تولد ۱۳۴۴/۱۱/۰۱
محل شهادت پنجوین تاریخ شهادت ۱۳۶۲/۰۸/۱۳
استان محل شهادت سلیمانیه شهر محل شهادت -
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات پنجم ابتدائی رشته -
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - قزوین


در صورت داشتن تصاویر یا اطلاعات بیشتری از شهید می توانید آنها را در اختیار ما قرار دهید تا در سایت قرار گیرد

   
عنوان         فایل   
متن
تصاویر
وصایا
شهید، اصغر نصیرى: اى ملت حزب الله و اى کسانى که مى‏ خواهید راه سعادت بخش حسین(ع) را ادامه دهید و زینب وار زندگى کنید و پیام خون شهیدان را به گوش جهانیان برسانید! این را بدانید که لازمه ی این کار پشتیبانى از ولایت فقیه -که اکنون امام عزیزمان است- می باشد. وى را تنها نگذارید، که نگذاشته ‏اید و نخواهید گذاشت! با کارهاى خلاف دستورات اسلام، قلب وى را به درد نیاورید. به فرامین با ارزشش گوش دهید و آنها را با جان و دل، به کار بندید. شما دانش آموزان و شما اى همسنگر عزیز خط امامی ام! شما که در این زمان مى‏ بینید عده ‏اى در سال قبل با شما در یک کلاس بودند و درس مى‏ خواندند و اکنون شهید یا مجروح شدند، باید احساس مسؤولیت بیشترى نسبت به انقلاب بکنید. وظیفه ی خود را هر کجا هستید، به خوبى انجام دهید. آنهایى که شرایط حضور در جبهه برایشان مقدور است، به جبهه بروند و آنهایى هم که برایشان مقدور نیست، با درس خواندن، راه دوستان و همکلاسی هاى درس خوانشان را دنبال کنند. توبه از گناهان و دعا را فراموش نکنید؛ زیرا اینها باعث مى‏ شود انسان به یاد خدا باشد. به یاد اَموات و به یاد شهداى اسلام، قرآن زیاد بخوانید. از برادران و خواهران عزیزم مى‏ خواهم به درس خواندنشان ادامه دهند. شهادت، تصادفى نیست! برادران و خواهرانم! بدانید من آگاهانه در این راه قدم نهادم؛ چرا که خون سرخ شهید از هابیل(ع) تا حسین(ع) و تا شهداى ۱۵ خرداد و ۱۷ شهریور و از شهداى ۱۷ شهریور تا شهداى کربلاى جنوب و غرب ایران، صدا مى ‏زنند که شما را چه می شود؟... براى چه نشسته ‏اید؟ آخر ما مسلمان هستیم و در عصرى زندگى مى ‏کنیم که ظلم و فساد سراسر جهان را فرا گرفته است و متعاقباً –خوشبختانه- انقلابِ پیشتازِ اسلامىِ ایران، مرزها را -یکى بعد از دیگری- می گشاید و به پیش مى‏ رود؛ مى‏ رود تا دست استعمارگران را از سرزمین های مللِ مظلوم کوتاه کند و در این راه استکه باید کوشید و خون داد. آن قدر باید کُشته بدهیم تا اسلام عزیز، با ظهور حضرت مهدى(عج) پیروز شود و قسط و عدل الهى در سایه ی توحید در سرتاسر جهان برقرار گردد. من به طور یقین درک کردم که شهادت، تصادفى نیست؛ بلکه لیاقت و سعادت بزرگى می خواهد. از این ملت مى ‏خواهم، پشت سر رهبر باشند و از رهبرى او اطاعت کنند و این خفاشان کوردل را به گورستان تاریخ -جایى که محمدرضاى خائن و سادات رفتند- بفرستند. پدر و مادرم! امروز وظیفه ی شما خیلى سنگین است. فرزندان خود را مثل على اکبر(ع) در راه خدا تربیت کنید. امروز اسلام و خدا تربیت فرزندان خود را -که خیلى وظیفه ی سنگین است- از شما مى ‏خواهد. ...و اما شما پدر و مادرها! این را باید خوب بدانید که تربیت کردن اسلامى فرزند، خود یکى از عبادات است. به نظر من ساکت بودن در زمانى که جنایتکاران دستشان تا مرفق به خون محرومین و مستضعفین آلوده است، معنایى جز تأیید آنها ندارد! تاریخ! تو بنویس که ما فقط به خاطر اسلام و خدا مى‏ جنگیم و اگر دنیا ما را محاصره ی اقتصادى کند، ما فرزند رمضانیمو پیشوایمان على(ع) است و اگر ما را محاصره ی نظامى کنند، ما فرزند مُحرَّمیم و پیشوایمان حسین(ع) است. (۱۷۸۴۲۰۲) اصغر نصیری ۲۳/۶/۶۳