در حال دریافت تصویر  ...
نام مرتضی بهبودی
نام پدر میرزا علی
نام مادر سکینه
محل شهادت آبادان

بیوگرافی
بهبودی، مرتضی: دوم فروردین ۱۳۴۱، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش میرزا علی، در شهربانی کار می‌کرد و مادرش سکینه نام داشت. تا پایان سطح اول در حوزه علمیه درس خواند. طلبه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. شانزدهم اردیبهشت ۱۳۶۱، در آبادان بر اثر اصابت گلوله به قلب و گردن، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای روستای حیدریه از توابع شهر تاکستان قرار دارد.

محل تولد تهران تاریخ تولد ۱۳۴۱/۰۱/۰۲
محل شهادت آبادان تاریخ شهادت ۱۳۶۱/۰۲/۱۶
استان محل شهادت خوزستان شهر محل شهادت آبادان
وضعیت تاهل مجرد درجه نظامی
تحصیلات سطح1ـاتمام لمعتین رشته حوزوی
عملیات سال تفحص
محل کار بنیاد تحت پوشش
مزار شهید قزوین - تاکستان - حیدریه


در صورت داشتن تصاویر یا اطلاعات بیشتری از شهید می توانید آنها را در اختیار ما قرار دهید تا در سایت قرار گیرد

   
عنوان         فایل   
متن
تصاویر
وصایا
شهید، مرتضى بهبودى: اینجانب، مرتضى بهبودى، فرزند میرزاعلى، متولد ۱۳۴۱، وصیتم را چنین آغاز مى‏کنم: اول، علت جبهه رفتنم را بگویم. علت جبهه رفتن من -همانند سایر برادران رزمنده- یارى دادن به دین اسلام است؛ چون دین مبین اسلام بسیار سختیها و ناملایمات را متحمل شده تا به دست ما رسیده است. از جملهی این ناملایمات: شهید شدن حضرت على(ع) و متحمل شدن زخم چند روزه ی آن حضرت؛ شهادت امام حسین(ع) با آن ناراحتى‏ها و شهادت زهراى اطهر (س) که وقتى قضیه ی شهادت حضرت زهرا(س) به یادم مى‏افتد، جگرم آتش مى‏گیرد و به همین صورت شهادت بزرگ مردان تاریخ اسلام. در حال حاضر هم شهادت شهید مظلوم بهشتى، مطهرى، رجایى و باهنر که خون تمامى این گلگون کفنان است که درخت اسلام را آبیارى کرده، تاکنون دین زنده مانده است؛ پس، این درخت همیشه به خون احتیاج دارد تا تناور بماند و چنانچه خون به آن نرسد -خداى ناکرده- خشک مى‏شود. پس ما هم بایستى به سهم خود به این درخت آب بدهیم، تا از ثمره ی آن بهره‏مند شویم. از مدتها قبل، دشمنان اسلام در صدد بودند که این درخت را بخشکانند تا این که مردى از تبار حسین(ع) قیام کرد و پرچم پُر افتخار اسلام را به دست گرفت و آن مرد، کسى نبود جز حضرت امام و یاران او مانندِ آیت‏الله طالقانى‏ها، بهشتى‏ها، رجایى‏ها و باهنرها. پس بر ما هم واجب شد که پشت سر این اَبرمرد تاریخ اسلام، حرکت کرده، او را یارى کنیم؛ البته نه مانند مردمان کوفه! بلکه شعارى که مى‏دهیم باید همراه با شعور باشد؛ یعنى بر روى حرف خود استوار و ثابتقدم باشیم. فرزندان و نور چشمان خود را طورى تربیت کنیم که پیرو حقیقى خط اسلام و قرآن باشند. کارى که مى‏کنیم خالصانه و مخلصانه براى خدا باشد و قلباً دین خدا را یاور باشیم.۱ (۱۱۲۶۰۸۶) مرتضى بهبودى